To jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu każdej wspólnoty parafialnej. Wiąże się ono z bogatą ceremonią liturgiczną. – Najistotniejszą jego częścią jest namaszczenie ołtarza olejem Krzyżma, okadzenie ołtarza, nakrycie i jego oświetlenie – tłumaczy ksiądz Marian Janus, proboszcz parafii. - Ołtarz namaszcza się, aby służył do sprawowania Najświętszej Ofiary. Namaszcza się też ściany kościoła, bo świątynia ma być tylko Bogu oddana i Jemu służyć jako Jego dom. W miejscach namaszczenia umieszcza się płytkę z krzyżykiem oraz świecznik z woskową świecę, tak zwane zacheuszki – jest ich 12.

- Woskowe świece, zapala się podczas konsekracji, a później także będzie się zapalać w rocznicę poświęcenia kościoła. Nazwa zacheuszki pochodzi z Ewangelii św. Łukasza. Pan Jezus zapragnął wejść do domu celnika Zacheusza. Dom ten stał się domem Boga. W każdej świątyni, codziennie, możemy spotykać się i pogłębiać naszą relację z Jezusem. A świece na jej filarach przypominają nam, że to miejsce, tak jak my od momentu Chrztu, jest namaszczone i jest domem Boga – wyjaśnia ksiadz Janus.

– Po namaszczeniu ołtarza i ścian kościoła następuje ich okadzenie, okadza się również wiernych. Czynności te symbolizują fakt, że odtąd zarówno modlitwa, jak i woń kadzidła wznoszą się do Boga. Świątynia bowiem ma być wypełniona modlitwą ludzi, którzy tu przychodzą. Wszystkie te czynności liturgiczne będą wykonywane przy zgaszonych światłach, po czym ksiądz biskup poświęca światło, od którego zapala się wszystkie świece i oświetla się cały kościół – dodaje duchowny.