Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus

„Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie, połamał go i podał im, mówiąc: To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!” (Łk 22,19) – tak moment ustanowienia Eucharystii opisuje święty Łukasz. Życie Kościoła związane jest z Eucharystią. Kiedy Chrystus został  wydany, wziął chleb, błogosławił i dał do spożycia apostołom. To samo uczynił nad kielichem z winem. Pan Jezus wiązał owocność życia chrześcijańskiego z przyjmowaniem Bożego chleba - komunii świętej. Mówił o sobie: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało, wydane za życie świata” (J 6, 51- 52).

Stajemy przed wielką tajemnicą wiary i nią żyjemy, bowiem w Eucharystii po konsekracji kapłan wypowiada te słowa: „Oto wielka tajemnica wiary”. Jest to misterium, tajemnica trudna do zgłębienia, o której  święty Tomasz z Akwinu mówił, że rozum zatrzymuje się przed nią. Do zgłębienia tajemnicy Eucharystii potrzebna jest łaska wiary. Bez Eucharystii nie ma również prawdziwej jedności z Chrystusem. Święty Jan Paweł II w ostatniej encyklice „Ecclesia de Eucharistia” przypomniał, że Eucharystia buduje Kościół, który żyje z Niej. Praktyka chrześcijańskiego życia we wspólnocie Kościoła wskazuje, że tam gdzie ludzie się karmią Eucharystią, tam jest więcej dobra.

Rozpoczynając Eucharystię, często mówię, że gromadzi nas najpiękniejsza modlitwa Kościoła – Eucharystia, która jest modlitwą dziękczynienia. W Eucharystii zawiera się i objawia całe misterium zbawcze, przyjścia Jezusa na świat, Jego męki, śmierci i zmartwychwstania. Pan Bóg chce nam powiedzieć, że przez Eucharystię: „Jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). Jestem z wami w tym co dobre, ale jestem z wami również wtedy, kiedy jest wam ciężko. Myślę, że w czasie Mszy świętej można odnieść się do słów Pana Jezusa: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11, 28).

Ojciec Święty Franciszek w adhortacji apostolskiej: „Gaudete et exultate” zwraca uwagę na potrzebę łaski w życiu chrześcijańskim, żeby nie było w nas ducha pelagianizmu, przeświadczenia, że sam sobie ze wszystkim poradzę. Bez Bożej łaski człowiek jest bardzo słaby, ograniczony, bo jego własne doświadczenie nie zawsze wskazuje mu właściwe drogi. „Jeśli ktoś myśli, że przejdzie bezpiecznie przez życie bez Chrystusa, skazuje się na niechybną klęskę”, mówi Ojciec Święty. Eucharystia jest pokarmem dla ludzkiego serca i źródłem życia duchowego. Bez Niej nie ma świętości chrześcijańskiego życia.

Kto idzie z Jezusem przez życie, jest wytrwałym wędrowcem. Uczniowie podążający do Emaus, rozmawiali z Chrystusem, On wyjaśniał im Pisma, a „serca ich pałały” (Łk 24, 13-32). Jednak poznali Go dopiero przy łamaniu chleba. Wtedy zrodziło się pragnienie w ich sercu i ta piękna prośba: „Pozostań z Nami Panie”. Myślę, że to wołanie apostołów powinno w nas żyć i sprawiać, abyśmy byli coraz bliżej Jezusa Eucharystycznego, Chleba Życia.                                        

Szczęść Boże.

Ks. Bp Jan Piotrowski

Posłuchaj rozmowy z księdzem biskupem Janem Piotrowskim w audycji Warte Refleksji:

[audio url="images/mp3/warte2705.mp3"]