Wyleczenie jej wymaga konsultacji z lekarzem psychiatrą i równolegle prowadzonej terapii. Jeśli pacjent nie będzie otoczony należytą opieką, choroba przy długotrwałym stresie i przemęczeniu może doprowadzić do tragedii. Dlatego istotne jest dobrze przeprowadzone leczenie, aby nauczyć się rozpoznawać pierwsze symptomy i szybko na nie reagować. Ludzie często bagatelizują depresję lub boją się zgłosić do lekarza, a im późniejszy czas reakcji, tym leczenie zajmuje więcej czasu.

– Nie wystarczy zaoferować bliskiej osobie wspólnego oglądania komedii czy spaceru. Nawet jeżeli tego typu działania przynoszą efekty, są one tylko chwilowe. Dlatego bardzo ważne jest nakłonienie kogoś, u kogo zauważymy objawy depresji, aby skorzystał ze wsparcia profesjonalisty. Ostateczną diagnozę może postawić tylko lekarz. Istnieje wiele postaci choroby – mówi Justyna Szlufik-Kiślak, psychoterapeuta.

Jak rozpoznać objawy?

U każdego choroba może ujawnia się inaczej. Niektórymi symptomami jest wyraźne unikanie kontaktu z bliskimi, a codzienne czynności są wyczerpujące niczym wejście na najwyższy szczyt świata. Człowiek widzi przyszłość wyłącznie w czarnych barwach. Pojawiają się zaburzenia snu. Depresji towarzyszą często uporczywe dolegliwości takie jak bóle w klatce piersiowej, problemy żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, podbrzusza lub pleców.

Przebieg choroby u dzieci i młodzieży

W przypadku młodych ludzi objawy nie są tak oczywiste, jak u dorosłych.  Cierpieć może pilny uczeń lub zawsze uśmiechnięty kolega. Czasami za nadmiernym pobudzeniem kryje się obniżony nastrój, brak poczucia własnej wartości, bezsens i pustka.  Młodej osobie często towarzyszy poczucie odrzucenia oraz przekonanie, że wszystkich zawodzi.

– Można tego nie zauważyć, potraktować jako lenistwo, bunt młodzieńczy. To rzeczywistość, która wymaga dużej uważności ze strony rodziców. Najlepiej poza konieczną terapią zaoferować rozmowę, poświęcić dziecku czas. Ważne, aby być z nim bez oceniania. W momencie, kiedy młody człowiek sygnalizuje, że sobie z czymś nie radzi, rodzic zawsze powinien zareagować – mówi Magdalena Delipacy, psycholog i terapeuta, prowadząca audycję „Sto procent dla rodziny” na antenie naszego radia.

Najgorsze dla młodego człowieka jest odrzucenie przez najbliższych. W momencie, kiedy zasygnalizuje, że ma trudności, a od najbliższego otoczenia usłyszy, żeby nie przesadzał, może całkowicie zamknąć się w sobie. Często okazuje się, że młodzi pacjenci bardzo długo mierzyli się z tą sytuacją sami, a powiedzenie o problemie było ogromnym przełamaniem i niemal krokiem ostatecznym.

– Jeśli nastolatek widzi rozwiązanie w udaniu się do specjalisty, ważne aby rodzic przystał na tę prośbę, żeby wspólnie poszukać pomocy. Należy wyjść z inicjatywą i zaakceptować drugą osobę. Wysłuchanie oraz przyjęcie jej  z rzeczywistością, w której żyje jest kluczowe – radzi Magdalena Delipacy.

Jakich komunikatów unikać?

,,Weź się w garść”

„Inni mają gorzej”

,,Przestań się nad sobą użalać”

,, Pogadaj z koleżanką’’

,, Jakie ty możesz mieć problemy?’’

Jakich używać?

„Co mogę dla Ciebie zrobić?”

„Widzę, że się starasz”

„Pamiętaj, że jestem tu dla Ciebie”

Zamiast udzielania rad i oceniania, ważne jest żeby osoba cierpiąca na depresję czuła, że ma wsparcie.