Piotr Szczerski  był absolwentem polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziału Reżyserii Dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. W czasie studiów stworzył grupę teatralną „Judasz” w Krakowie. W roku 1979 jednocześnie prowadził dwie instytucje: teatr „Fantastron” działający przy Akademii Górniczo-Hutniczej oraz wznowił działalność Teatru 38. „Pod Jaszczurami” w Krakowie. W tym samym czasie reżyserował przedstawienia w teatrach w całym kraju, między innymi w Olsztynie, w Szczecinie oraz Kielcach.

W roku 1992 opuścił Kraków i objął stanowisko dyrektora teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Funkcję tę sprawował aż do śmierci. Wspólnie z aktorami kieleckiego teatru wyreżyserował 42 przedstawienia, a w sumie ponad 70. Wśród tytułów, które można wymienić są między innymi „Miłość na Krymie” Sławomira Mrożka (1994), „Becketta. 11 utworów” (1998). Jego ostatnimi przedsięwzięciami były sztuki „Hemar, Poeta przeklęty” według własnego scenariusza realizowana z wykorzystaniem przestrzeni na ulicy Sienkiewicza  w Kielcach oraz „Kordian” Juliusza Słowackiego (2015).

Tuż przed śmiercią Piotr Szczerski zaprosił do współpracy Marka Mikosa, z którym postanowił napisać książkę podsumowującą 40-lecie swojej działalności teatralnej. Publikacja ukazała się już po śmierci reżysera pod tytułem „Z butami do nieba. Piotra Szczerskiego Teatr życia i śmierci” W siedzibie teatru im. Stefana Żeromskiego w 2015 roku odsłonięta została tablica pamiątkowa, ufundowana przez zespół teatru oraz Stowarzyszenie Przyjaciół Teatru.