Jej rolę już wcześniej dostrzegli krytycy. Kalina Zalewska napisała: "Raniewska Joanny Kasperek raz po raz zwraca zdumione oczy (...) I namiętnie wydaje ostatnie pieniądze. Aktorka po raz pierwszy pojawia się w modnych spodniach, botkach i furażerce. Gra kobietę pełną wdzięku, ale skupioną na własnych doznaniach, skoncentrowaną na swojej egzystencji. Jej bohaterka jest neurotyczką, która znajduje porozumienie z idealistą, Pietią Trofmowem. (...) Lubow popada w romans z nauczycielem. Dramatyczne wydarzenia nie prowokują jej do zmian, ale do  ucieczki, jakby nie chciała wyciągnąć z nich wniosków"

Z kolei Tomasz Domagała zauważył: "Błyszczą aktorzy, a wśród nich przede wszystkim Joanna Kasperek jako Raniewska. Jej bohaterka stroi się, chodzi po scenie, denerwuje swoją indolencją, wygłasza puste słowa, a im bardziej stara się być niebanalna, tym bardziej popada w banał. Ma też momenty sugerujące wielkie cierpienie – to wtedy, gdy mówi o swoim synku i paryskich perypetiach. Kasperek niuansuje te stany znakomicie. Jej bohaterka intryguje, prowokuje, denerwuje. Żadnego sentymentalizmu. Wielka rola".