W swojej homilii biskup przypomniał o początkach Apostolatu i Stowarzyszenia.

– Mają one swoje zdrowe korzenie w objawieniach Maryi Niepokalanej, których świadkiem 27 listopada 1830 roku w Paryżu była skromna zakonnica ze zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, Katarzyna Katarzyna Labouré. Z tej historii zrodziła się bardzo dobra katecheza, która uczy nas wiernego i odważnego chodzenia drogami Ewangelii we wspólnocie Kościoła, życia łaską Sakramentów świętych, autentycznego świadectwa wiary, troski o ludzi zaniedbanych duchowo, obojętnych religijnie, służby ubogim z autentyczną miłością w duchu świętego Wincentego a Paulo – wymienił kaznodzieja.

W dalszej części Pasterz mówił o modlitwie, która często pojawia się w życiu człowieka dopiero w trudnych, kryzysowych sytuacjach.

– Czasem prosimy natarczywie, bez zrozumienia, ale szukamy pomocy u Chrystusa. Maryja zachęca nas, aby otworzyć inne wymiary modlitwy, aby zwracać się do Boga nie tylko w potrzebie, nie tylko dla nas samych, ale w sposób jednomyślny, wytrwały, wierny, jednym duchem i jednym sercem modląc się za bliźnich. A dziś wyobraźnią naszej wiary, miłości i solidarności modlimy się przede wszystkim o pokój w ludzkich sercach, aby zaowocował pokojem w sąsiedniej Ukrainie – zaznaczył.

Biskup mówił także o wielkiej sile modlitwy różańcowej.

– Różaniec niezawodnie kieruje nasze spojrzenie ku Chrystusowi, uczy pojednania i zgody, czyni nas także budowniczymi pokoju we współczesnym świecie. Ma charakter wspólnego błagania zgodny z życzeniem Chrystusa, aby modlić się zawsze i nie ustawać. To właśnie różaniec daje nam nadzieję, że walka dziś tak trudna będzie walką zwycięską.

Posłuchaj całej homilii:

Tegoroczna pielgrzymka odbyła się pod hasłem „Eucharystia owocem radości odkrywanej z Maryją”. Apostolat Maryjny, który w tym roku świętuje 30-lecie oficjalnej działalności w Polsce, propaguje duchowość maryjną oraz cześć dla Cudownego Medalika, objawionego w 1830 roku świętej Katarzynie Laboure. W Polsce Apostolat Maryjny założono na początku XX wieku, w 1980 roku reaktywował go ks. Teofil Herrmann ze zgromadzenia Misjonarzy świętego Wincentego a Paulo.