Został ochrzczony następnego dnia w miejscowej parafii. W 1939 roku wstąpił do seminarium niższego w Traunstein. Po wojnie rozpoczął naukę w Wyższym Seminarium Duchownym, a w 1951 roku przyjął święcenia kapłańskie, których udzielił mu kardynał Michael von Faulhaber. Dwa lata później został doktorem teologii na Uniwersytecie w Monachium. Następnie rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Teologicznej i Filozoficznej w Freising i objął katedrę profesorską na Uniwersytecie w Bonn. Podczas Soboru Watykańskiego II, który rozpoczął się w 1962 roku był głównym doradcą teologicznym kardynała Josepha Fringsa z Kolonii. Podczas pro-marksistowskich demonstracji studenckich stanął po stronie wolności nauki wobec szerzących się ideologii.

W 1977 roku otrzymuje nominację na arcybiskupa Monachium i Freising i również w tym roku zostaje konsekrowany. W 1981 roku św. Jana Paweł II powołuje go na stanowisko Prefekta Kongregacji Nauki Wiary. W trakcie swojej kadencji stoi na straży nauczania Kościoła, czego najwyraźniejszym przejawem jest przygotowana przez jego kongregację Deklaracja o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła „Dominus Iesus”.

Po śmierci św. Jana Pawła II, 19 kwietnia zostaje wybrany papieżem i przyjmuje imię Benedykta XVI. W czasie swojego pontyfikatu odbył 24 podróże zagraniczne. W 2006 roku tzwracanie się do Polaków w języku polskim podczas swoich wystąpień. Wydał trzy encykliki, cztery adhortacje apostolskie i dziesięć konstytucji apostolskich. 11 lutego 2013 roku podjął decyzję o rezygnacji z posługi papieskiej, co dokonało się 28 lutego tego roku.